Walang Pagkakaisa

Bakit lubhang mailap ang pagkakaisa sa ating mga Pilipino?
Hindi ko matandaan ang nagwika sa kasabihan sa english' -- United we stand, Devided we fall !!
Maaring isa itong 'motto ng US of A noong nag-uumpisa pa lamang magbigkis at pag-isahin ang maraming mga bansa o Estado ng US.
Kapag wala nga namang pagkakaisa, saan at ano kahahantungan ng isang independente kuno na bansa.
Paano nga ba at ano ang nararapat gawin upang makamit at tuluyang maging isa magkaisa magbigkis na iisa ang layunin na mapangalagaan ang interes kapakanan ng bansa lalo ng nakararaming Pilipino.

Hindi maikakaila na ang mga dayuhan o ibang bansa na may interes o pakay sa likas yaman ng LuzViMinda ay labis na ikinagagalak at maaari pa nga na tumutulong sa lalong pagkaka watak-watak o kawalan ng pagkakaisa at maayos na lideratot pamamaraan ang bansa sa larangang ekonomiyat politikal nito.

Kayat paano nga ba ?
Maski saan at anong isipin mukhang imposible at halos wala ng paraan o magagawa upang isakatuparan o makamit ang tunay na pagkakaisa ng mga mamamayan ng Lupang Hinirang.

Kayat minsan sa isang pangkaraniwang mamamayan 'hopeless na ika nga, isa ng napakalubhang sakit na maituturing na 'cancer at wala ng lunas. Sa pangkaraniwang tao na maski pa sabihin may masidhing pagkamakabayan maaring isipin pag-aaksaya na lamang ng panahon ang pagtuunan pa ng pansin ang mga usaping politikal at pangEkonomiyang usapin pumupulupot sa InangBayan. Kumbaga, maige pang isipin na lamang pansariling interes sumakay sumabay sa agos at tugtog ng anumang kasalukuyang kalakaran sang-ayon man o hindi.
Isipin na lamang kung paano yumaman at magkamal din ng limpak na salapi ng mabigyang kasiyahan ang sarili at mga mahal sa buhay.

Subalit may natitira pa nga bang prinsipyo't kaisipan na huhugot sa pilosopiyang pinoy. Sapagkat ang lahing Pilipino ay halos sanggol at musmos pa lamang na patuloy na idinuduyan ng mga pagsubok at masalimuot na mga suliranin sa pakikibaka sa buhay. Kung kayat madaling nalilihis napagsasamantalahan na nagdudulot ng kawalan ng pag-asa at pagwawalang bahala-- bahala na ! Ika pa ng karamihan sa atin.

May kakayahan pa nga bang mangarap at magsakripisyo ng higit pa ang lahing Pinoy na mapagdugtong-dugtong at gawing tulay ang mga balakid upang makamit ang mailap at madulas na minimithi -- Ang Pagkakaisa !

Kakayanin at mabubuhay kaya ang madlang pipol ng LuzViMinda kung pansamantala magsasarado sa kalakalang pandaigdig o pakikipag-ugnayan sa ibang bansa lalo sa mga mapagsamantala at mga nang-aabuso lamang upang linangin ang likas yaman na dapat sana tayo mismong mga Pilipino ang higit na nakikinabang. O makipag-ugnayan lamang sa pilingPili na mga bansa na may kaparehong pangangailangan at interes na pinapangalagaan.
Lubhang imposible ngunit kung sususriin isa sa pinakaEpektibong paraan ay ang pagsasarado sa impluwensiya ng mga dayuhang bansat banyaga.
Ginawa ito ng bansang Hapones noong ang bansa nila ay labis din na watak-watak sanhi ng mga tribu-tribu (warlords) na umiiral noon sa kanila na puro kaguluhan ang idinudulot sanhi nga sa kawalan ng pagkakaisa bilang isang bansa. Na kung hindi tayo namamali ay halos umabot ng isandaan taon bago sila tuluyang nagbukas sa pandaigdigang pakikipag-ugnayan at kalakalan, ngunit lubhang mapagkit sobrang dikit na na nagkakaisa na sinamahan pa ng edukasyong lubhang makabayan at walang ibang pangunahin uunahin kundi interes at kapakanan mg bansa nito.

Kapag walang pagkakaisa, maski anong reporma o sistema patuloy at paulit ulit lamang ang kalakaran kaganapan mangyayari at sa bandang huli maari pang kahantungan ay huli na ang lahat nakupkop o nasakop na muli tayo ng mga banyagat ginawang mga alipin na lamang. Sabagay maski sa kasalukuyang ekonomiyang umiiral...halos nasakop o nakupkop na tayo sa larangang ekonomiyat pagKontrol at poder ng mga banyaga.

Tanging pagkakaisa at angkop na karunungan o edukasyong makaPilipino na mangangalaga sa interes at kapakanan ng nakararami ang pag-asa ng Lupang Hinirang !!

Ang Rebolusyon

Ano ang rebolusyon?

Ang salitang rebolusyon ay katagang halos maiihambing mo sa salitang diyos na parati na natin naririnig o ginagamit sa ibat ibang paghahayag pang-aakit pangkumbinsi sa larangan ng komersiyo (kalakalan) at lalo higit sa ekonomiya at politika.

Kapag sinabing rebolusyon, ano nga ba talaga ang tunay na kahulugan nito, yung orihinal na ibig sabihin at katuturan?
Ang rebolusyon ay pakay ang malaking pagbabago o ideya na makabago na pagmumulan ng malawakang pagpapalit ng kaisipan, pamamaraan, pagbalangkas sa mga lumang nakagawian paniniwalat gawain ng nakararami na magdudulot ng kabutihan kasaganaan at pag-unlad ng isang lipunang ginagalawan.

Ngayon, marami sa atin mapaKomersiyo na larangan at lalo sa larangang politikal ay madalas ipinangangalandakan ang rebolusyon subalit kung papansinin maige wala naman talaga malawakang pagbabago o ideya na isinusulong kung hindi magpalit lamang ng mga pangalan o sistematikong katawagan ngunit ang sistema o kalakaran ay ganun parin naman na paiiralin.
Kumbaga nilalansi dinadaya panglilitot pangguguyo lang naman pala at walang ibang pakay kung hindi mga pansariling interes. Pagpapalawak ng kanikanyang kapangyarihan at impluwensiya upang lalong mapanghawakan at kontrolin ang mga nasasakupan nito sa patuloy na pagsikil pagpapanatili sa kawalan ng kapangyarihan ng masa o nakararami.

Isang halimbawa ng matagumpay na rebolusyon ay ang inilunsad ni Mao Tse Tung ng Tsina na nagpatalsik sa makalumang Imperyalistang Tsina.
Na isinakatuparan ang mga hakbang at pamamaraang kakaiba sa ekonomiyat politikal na kalakaran nito. Kumunista ngunit sinamahan din ang pagsusulong ng pamamaraan kapitalista upang sumabay sabayan ang malawakang pandaigdigang "industrial revolution". Pinagsikapan, naglatag nagtatag ng pang-matagalan (LONG-TERM na mga plano o BLUEPRINT) na pamamaraan at plano at ngayon nga isa na sa matagumpay at ganap na industriyalisadot makapangyarihan na bansa ito.

Ngayon, bigyan pansin at samahan ng kapirasong pag-aanalisa ang pag-iingat sa mga isinusulong ng ating mga politikong nasa kapangyarihan na ginagamit ang salitang 'Rebolusyon', ang bukambibig na RevGov, at pagpipilit na baguhin ang saligang batas .
Dito ba may kakikitaan tayo ng mga kakaibang ideya na magtutulak sa bansa tungo sa pagiging maunlad at industriyalisadot independenteng bansa sa pananalapi at husay galing sa mga pansariling industriya.
O puro mga planong lipad-hangin na puro lamang pagpapalit pangalan. Walang pundasyon o pangmatagalan na plano na maski magpalit palit man ng mga lider ay patuloy na maisasakatuparan.
Ang rebolusyon o malaking pagbabago ay nararapat kinasasangkutan ng isang matapat na ideyang naglalayon ng totoong pagsulong tungo sa makabuluhang pagbabago hindi puro salita lamang at mga pangakong. napapako na gawa gawa lamang ng mga bayarang manunulat na gumagamit ng makukulay na salitang mapang-akit ngunit sa likod nito ang mga lihim na pagpapanggap isakatuparan mga ambisyong pansarili lamang kasama ang mga buwitreng hayuk sa limpak na salapi na makukulimbat sa kapangyarihang magbibigay sa kanila ng walang humpay na panggagahasa at pagsasamantala sa kahinaan ng masa o sa nakararaming hikahos at walang kaalam-alam sa laro ng ekonomiyat politikal na kalakaran.

Kung kaya't marapat lamang maging kritikot mapag analisa, mapagmatyag, bantay sarado lalo na sa saligang batas upang mapangalagaan ang ating mga karapatan, ang likas yaman at higit sa lahat ang matuldukan ang paulit-ulit na lamang na panggagamit pagsasamantala ng mga beteranong politikong ginagawang negosyo, gatasan palabigasan ang kaban ng bayan.
Nasasayang lamang ang kapangyarihang politikal na ipinagkakaloob pinagkakatiwala natin sa mga politikong walang ginawa kundi magDramat bolahin mangulimbat (mangumisyoun konsumisyon) sa pondo ng bayan kasabay kasabwat ng kanilang mga maEmosyon na panlilinlang panlilito na puno ng kasinungalingan makuhat maangkin lamang nila mga maitim na adhikaing minimithi.

Hanggang kailan magbibingi-bingihan at magiging bulag na dilat ang mata tila pipi na walang boses magsalita upang isigaw na Tama na! Sobra na ! Palitan na!  Ang mga lider na huwad at nagsasamantala lamang !
Sana isang umaga magising tayo na NAGKAKAISA upang walisin, tuldukan ang mga politikong pulpol sa ating bayan.
At nawa'y masilayan natin ang bukang liwayway, liwanag ng totoong pag-unlad kasaganaan kapayapaan sa Lupang Hinirang....

Pilipinas: Bakit Mayaman na Bansa?

Kung napag-uusapan natin ang kahirapan ng lupang hinirang nararapat din naman pag-usapan ang taglay na yaman nito.

Bakit nga ba matatawag na mayaman ang inang bayan natn?
Una, kung bibigyan pansin natin sa mapa pa lamang, hindi lang basta maganda kundi kamangha-mangha ang pambihirang taglay na ganda ng kapuluan “The Philippines”. Ibig sabihin labis labis ang angking likas na yaman (natural resources).

At sa kapuluang (7,107 islands) ito, na nababalot ng halos “unlimited” na likas yaman at kaaya-aya na klima sa katamtamang init tuwing ‘summer’ (na kina-iinggitan, kinagigiliwan ng mga banyaga) at nakakaaliw na masaganang dilig kalikasan naman tuwing pagsapit ng tag-ulan. Maliban pa, mayaman din at hindi pahuhuli ang bansa natin sa pagdalaw ng mga unos na malalakas na bagyo at mga pagbaha ( dapat mapag-aralan din ito paano mapakinabangan at maging pabor sa bansa hehehe lols?).

Pangalawa , yaman-tao. Maabilidad, sobrang matatalino, masisipag, sobrang matiyaga, may katamaran at napakarami pang mga pambihirang katangiang taglay ang lahing Pinoy.
Sinasabi na ang malaking populasyon daw ay hadlang sa pag-unlad . Ngunit subalit depende marahil sa kalakaran pamamalakad panghihikayat, mga pangarap ng mga mamamayan nito.
Kapag maraming tao; maraming manggagawa, maraming kustomer; maraming benta, marami kita/tubo; mayaman maganda takbo ekonomiya.
Ang marami o malaking populasyon kung tutuusin  ay malaking ‘asset” para sa bayan. Nagiging “liability” lamang ito kung nagiging inutil walang silbi kung ang kalakaran ay hindi angkop sa interes ng bansa.

Pangatlo, Pinoy ang nag-iisa at walang katulad, na sino? Walang iba kundi ang Awtomatik. Parang nkakatawa o pgpptawa lang ngunit kung kkasangkapin natin ang inyong lingk malamang sa di kalaunan masusumpungan ng Bayang Magiliw ang liwanag na matagal ng hinahangad. (Ngunit itong pangatlo ‘optional lang ito, pwedi na rin maski wala si awtomatik hehehe lols?

Ngunit paano at bakit nagiging hikahos nghihirap ang ating mga kababayan. Sa isang banda kung mamumuhay lamang tayo ng simple lalo na sa mga bukirin sa probinsiya ay hindi naman talaga basta magugutom ang Pilipino.
Dangan nga lamang kagaya sa karamihan ng tao apektado ang bawat isa sa atin sa kalakarang pang-ekonomiya ng bansa. Pinakamalaking suliranin o hamon sa ekonomiya (economics) ay ang walang katapusang pangangailangan ng tao–mapa  NEEDS man yan o WANTS lang. Kumbaga pinangarap mo magkaroon ng sariling bahay! Ngayon natupad ang pangarap mo na yan, pero hindi mgtatapos yun dun. Kailangan punuin mo ng mga naggagandahang kagamitan ang bagong bahay. Napuno na ng mga appliances.; kailangan may sasakyan ka, dapat yun maganda at mamahalin, kailangan bagayan din ng magandang pananamit at npakarami pang ibang walang katapusan na pangangailangan at mga gusto natin sa buhay.
Ngayon kapag wala ka nito, minsan pakiramdam mo o tingin sayo isa kang mahirap o hikahos sa buhay.

Sa kblng bnda kapag napg-usapan naman pandaigdigang kalakalan (world trade) silipin natin ng malinaw kung gaano tayo kayaman na bansa. Halimbawa sa bansang Japan lumahok tayo palit kalakal sa kanila.
Marahil alam na natin  na halos ang pangtinda natin sa kanila ay halos kagaya ng saging (bananas) lamang atpb. na hilaw na materyales samantala aangkat o bibili tayo sa kanila ng mga high tech gadgets, technology equipments, heavy equipments at npakarami pang iba. At natural hindi naman nila tatatangapin yun salapi natin. Kakailanganin natin ng banyagang salapi o kapital kung kayat kailangan at maobliga mangutang kapalit ng ibat ibang kasunduan na malimit madalas lugi si Juan De la Cruz.

Mayroon isang yaman o kayamanan na mahilig din ipakalat ng mga propagandista lalo ng mga FAKE NEWS providers.

Ang kayamanang ginto ‘GOLD. Paano nga ba naging isang kayamanan ang ginto. Dahil marahil sa ito kagaya ng diamante ay mahirap hanapin at lubhang kakaunti limitado ang supply. Hindi kagaya ng saging na itinatanim lang pwedi ng dumami at paramihin maski hanggang trillones.
Subalit sabi pa nga ng kilalang matagumpay na mamumuhunan na si Warren Buffet(investor mugol) kung iipunin daw lahat ng naminang ginto at ilalagay o itatago daw sa isang bodega ay napakaliit lamang nito ang maiipon. Ngunit sabi pa ni Mr. Buffet mas nanaisin pa nya ang magkaroon ng ari-arian na mga bukirin na may sari-saring pananim at iba-ibang mga alagang hayup na manganganak at dadami kumpara sa magtago o mag-ipon ng ginto.
Ang ginto naman kasi  wala naman talaga mahalagang kapakinabangan hindi kagaya sa mga pananim na pagkain, mga hayup o langis na mahalaga sa pagtakbo ng mga makinarya. Nabigyan lang ng halaga (value) dahil sa kakulangan (scarcity) at mahirap hanapin o magawa (produce/production).
Kung kayat ang ginto ay hindi totoong kayamanan. Lalong hindi yan basehan sa pag-imprenta ng salapi.

Kung ang hangad ng mga Pinoy ay ang kayamanan kagaya sa mauunlad na bansa US, UK, Germany, Japan, China atpb. ay gagayahin lamang ang ginawa nila upang ganap na maging industriyalisadong bansa— ang magkaroon ng mga sariling makinaryat kagamitan sa pamamagitan ng pagiging independente at pangangalaga sa pansarili pambansang interes.