Paano at Bakit

Posted at definitelyfilipino.com blog online

Pilipinas: Bakit mahirap na bansa?

Ganito ang magandang tanong!
paano at bakit ang mga malalaking korporasyon at mga kilalat dambuhalang negosyo ay nagtatagumpay.
??
Ganun din bakit at paano  ang USA ay naging isang superpower at napakaIndustriyalisado na bansa??
Bakit??

Ilan sa pangunahin dahilan ay:

Ang mahuhusay na negosyante o 'entrepreneurs ay napapaikutan ng mga trabahador empleyado na pinakamahuhusay matalino mdunong highly skilled human resources. Nagha-hire yan sila, nag e-scout ng 'most brightest brains skilled persons around the planet earth(hehehe).😊

Ang USA naman halos puro immigrant naman ang tao dyan. Sabi pa ni Physicist Michio Kaku ang US  ay mayroon "Genius visa" na tinatawag na kun saan ay parang nag e-scout o nghahanap din sila ng may pinakaMaabiladad na mga tao sa buong mundo--halimbawa ikaw ay scientist e iimbitahan kukunin ka nila at automatic US citizen ka kasama pamilya mo with all the perks & privileges. Kaya hindi sila ngkakaroon ng 'brain drain kumbaga..

Ngayon alamin naman natin kalakaran ng gobyerno natin. Gawin natin halimbawa ang  pinakasikat pinakamatalino daw na lider ng bansa si dating Prez. Ferdinand E Marcos.

Noong ideklara nya ang martial law na naging dahilan para sya na maghari sa buong kapuluan.
Ano ang nangyari? May pagkakahawig ba sa mga nabanggit ko sa taas?
Ang ginawa ni Marcos at ng kanyang mga alipores hinanting pinaghuhuli ipinakulong tinurture ang iba napatay, ang iba naman namundok nalang at ang sinuerte nakaalis ng bansa nanirahan ng tuluyan sa ibang bansa. Meron din marahil nanahimik nalang hindi na nakialam. Ang tinutukoy ko dito mga 'Filipino brains critical thinkers supposedly'  (UP students & other intelectuals) mga diktador kasi parang na 'intimidate yan sa mga taong may angking karunungan para bng ngseselos magkaroon siya kaagaw sa kapangyarihan(insecure).

So, ano mangyari pag takutin ipakulong patayin ang mga kritiko at may angking karunungan. Ano matitira sa atin?

Gay-on po mga kabayan mga bes ang mangyayari kapag hinayaan natin ng sobra sobra (martial law) powers' ang ating mga lider politiko--malalagay sila sa malaking tukso na abusuhin ang labis labis na kapangyarihan.

Dapat sana ay ganito:

Mahalaga (priority) magkaroon ang gobyerno ng permanenteng pngmatagalan (long term) na plano o 'blueprint' na maski magpalit-palit araw-araw😊 ng presidente o mga lider yun at yun ang susundin at isasakatuparan.

Mayroon tayo halos mahigit 105 milyon Pilipino (population) ---hanapin ipunin linangin dapat ang may mga pambihirang dunong especial skill at ilagay sa dapat kalagyan upang makatulong sa mga programang pangkaunlaran.

Ang yaman-tao(human resources) ang pinakamalagang yaman ng alinmang bansa gaya nalang halimbawa ng bansang Japan halos kulang kulang ang likas yaman (natural resources) ngunit hindi ito naging hadlang dahil sa paglinang nila ng husto sa potensyal ng yaman-tao at napakataas na kalidad ng pilosopiya o edukasyon....

Hanggang sa susunod na kwentuhan sa barberya...sana magustuhan ang mga mumunting pangkariwang kaisipang awtomatik😊

Image credit to Pexels

Kamay na Bakal

May mga kababayan tayo na pumapanig o sumasang-ayon sa pagdedeklara ng batas militar. Ibat-ibang dahilan pangunahin sa kanilang pagsuporta nito ay upang ang kanilang pinapanginoon na lider ay madagdagan ang kapangyarihan at tuluyan ng manahimik ang mga bumabatikos nito.

Mas magkakaroon daw ng  disiplina ang mga tao at mapapabilis daw ang pagpapatupad ng mga programang pangkaunlaran na itinataguyod ng kasalukuyang administrasyon.
Isa din dahilan ay banta daw ng terorismo at kumunista na maghahasik daw ng kaguluhan sa buong kapuluan. At panghuli ay ang banta at lalong lumalalang paglaganap ng salot na droga na hindi masawata bagkus lalong papalaking mga kargamento ng ipinagbabawal na shabu ang nakapupuslit sa mismo harapan ng ilong ng ating mga tagapangalaga at inspector sa BOC.

Ang mga nabanggit kaya na dahilan ay sapat upang magdeklara ng Martial law?

Ano ano ang maaring maging negatibong dulot nito sa bayan, kabuhayan at sa ekomiyat politikal na kalagayan ng bansa kapag ipinatupad ito.

Unang una na mawawala ay ang ating kalayaan magpahayag ng ating mga hinaing at pagtutol sa gawain at polisiya na hindi pabor sa mamayan.

Pangalawa ay ang lalong paglala ng karahasan may kinalaman sa karapang pantao sa maaring pagsagawa ng mag kinauukulan sa pagtugis o paghuli sa mga indibidwal na hindi sumasang-ayon at kritiko sa administrasyon.

Ang mabigat nito kapag wala na ang tinatawag na "check and balance"  na iiral upang mabantayan maagapan ang anumang pang-aabuso ng mga nasa kapangyarihan-- dito na papasok ang pagsasamantala sa kaban ng bayan at mga lihim na transaksyon pang-salapi, paggamit ng pondo ng bayan sa mga pansariling interes o pagpapalago ng kanikanilang yaman gamit ang makinarya impluwensiya ng gobyerno.

Isa pa sa pinakamalaking kamalian at pagkakasala noong Martial law ni dating Diktador Marcos ay ang pagkalipol o sabihin na natin pagpuksa sa mga intelektuwal, marurunong, matatalino sa ating mga kabataan noong panahon na yaon na maaring maulit kapag ipinatupad muli ang batas militar na ito na sisikil at pipigil sa ating kalayaan sa pamamahayag sa katarungan at karunungan. Kung sa english pa "brain drain" ang tawag nila dun.

Kung ang mga dambuhalang negosyo o mga  'entrepreneurs'  ay naghahanap at nang-aakit ng mga marurunong at may mga pambihirang galing at talino. Kabaliktaran naman ang ginagawa ng mga politikong diktador na nasa kapangyarihan   ---  ang mga intelektuwal at mga may angking dunong ay ipinadudukot ipinapakulong ang iba ay tuluyan pa na pinapatay dahil sa tingin ng diktador itong mga tao na ganito ay magiging sagabal sa kanyang ambisyon at kapangyarihan. Kayat ang mga may maiiaambag sana ay nakukulong, pinapatay, namumundok, o nangingibang bansa na lamang tuluyan. Ang iba naman tuluyan nalang nanahimik.

Papayag ba tayo na babalik na naman tayo sa madilim na kasaysayan na iyon? Babalik tayo sa 'square one' o 'back to zero' na naman kapag ibinaba ang pinangangambahan ng mga kritiko na pagyurak sa ating mga pangunahing karapatan kagaya ng atin kalayaan ng pamamahayag at pagtutol sa kawalan ng katarungan sa pagpapatupad ng batas na kung saan ang mga kadalasan kawawang biktima ay mga hikahos at pangkaraniwang mamamayan.

Nakakabahala at nakakalungkot isipin na marami sa atin ang nagwawalang bahala at natutuwa pa na mabigyan pa ng karagdagang kapangyarihan ang lubos labis labis na ang kapangyarihan na magiging daan sa ibayong pang-aabuso at pagsasamantalab.

Sabi pa sa english " Absolute power corrupts absolutely".

Image photo credit to owner

Tokhang 101 : Masama ba akong tao?

Naalala ko noong kabataan kopa. Halos 16 yrs old lamang ako ng lumuwas sa Maynila, sumakay sa Evetranco ( Philtranco) Bus galing sa Tacloban city...wala ako dalang address walang tiyak na pupuntahan, mag isa lamang ako "first time" na pumunta sa Maynila..dala kong pera baon pang-tuition ko sana para sa 2nd semester. (1st year college--15 yrs old ng-graduate high school). Pagbaba ko ng Pasay city  halos 100.00 Php na lamang ang natira sa pera ko..kung saan ngpagala-gala bago ngkaroon ng kakilala nkapatrabaho sa isang maliit na beerhouse restaurant sa Bagong Ilog, Pasig.

To make the story short' ika pa sa english ...sa buhay kabataan ko samut-saring mga karanasan sa buhay ang napagdaanan ---sa pakikipagbarkada, mga lakwatsa, inuman, disco, beerhouse, sauna bath. Pati tikim tikim ng droga, inabot ko narin at naranasan paggamit ng shabu noong 1990's...kapag naiisip ko ngayon minsan naitatanong ko sa sarili ko : " masama ba akong tao? Dahil minsan sa aking buhay kabataan, nadanas ko ang paggamit sa ipinagbabawal na gamot. Malamang kung noong mga panahong yun eh uso na ang 'tokhang' marahil natokhang narin ako dahil parati ako laman ng kalye at mga kanto magdamagan palagi..hanggang umaga na inuman...walang permanenteng trabaho noon, halos puro kasiyahan lang ang inatupag.

Ngunit dumating ang panahon parang nanawa din nakapag-asawa (@29 yrs old) doon pa lamang nagkaroon ng direksyon at pagiging responsable sa buhay at  lipunan ,nagkaroon ng permanenteng hanapbuhay at halos ang naging 'routine' ay trabaho uwi deretso ng bahay, palagi sabik na makita ang asawa at sanggol na naghihintay sa inuupahang bahay.

Naisip ko ikuwento ang maikling talambuhay na ito dahil narin sa mga karahasan sa ating mga kabataan sa ngayon may kinalaman sa tinaguriang 'War on Drugs' sa kasalukuyan.

Ngayon bilang isang manggawang OFW sa Gitnang Silangan, madalas ko itanong sa aking sarili, "masama ba akong tao?" dahil nga sa pagkakaroon ko ng karanasan sa droga. Sa edad ko ngayon na 50 taong gulang sa mga napagdaanan at karanasan ko sa buhay, naniniwala ako hindi ako masamang tao. Una, maski noon kabataan ko hindi ako nag-iisip ng masama o pagsasamantala sa kapwa. Pangalawa, mula noon kabataan ko maski ngayon may edad na sobra akong mahiyain, maingat na makasaling sa kapwa. Pangatlo, mapag-obserba, kritiko at hindi basta naniniwala maski sa mga nakagisnan ng lipunan at mga paniniwala ng karamihan.

Samakatuwid, hindi natin masasabi na masasama o napapasama lahat ang nagkakaroon ng karanasan sa droga lalo na sa ating kabataan, minsan hindi maiwasan parte ito ng pag-apuhap, kalituhan at kyuryusidad ng murang kaisipan. Kayat isa ako sa hindi sumusuporta at naniniwala sa programa ng Presidente Duterte ukol sa pamamaraan sa pagsupil sa salot na droga,  sa 'War on Drugs' na kung saan ang karamihan sa mga napagdidiskitahan lamang ay ang mga mahihirap at pangkaraniwang mamamayan...samantala ang ugat at pinagmumulan mismo ng suplay ng droga ay patuloy na dumadaloy, ang masaklap pa nadadawit ang malapit mismo na kaanak ng presidente na labis kahina-hinala ang pagtanggi sa mga ipinupukol na mga bentang ng kabilang panig.

Hindi ako relihiyosong tao, ngunit lubos ako naniniwala na sagrado ang buhay ng tao..hindi biro ang basta lang kumitil pumatay ng buhay na parang pumatay lang ng itik o daga. Para sa akin hindi magandang katwiran na idahilan ang pagkakaroon ng mga karumaldumal na mga krimen na ang suspek ay lulung sa droga..ay lahat na lamang ng mapaghinalaan na adik ay itokhang...kung sa salita at utos pa mismo ng presidente--kung hindi lumaban palabanin--patayin.
Tokhang!! Tokhangin !! Ipatokhang!!

Noong umpisa ang ‘Oplan Tokhang’  (tok-tok hangyo–visayan cebuano word) ay maganda ang layunin o paraan na pagsugpo pagsupil sa mga hinihinalaang ‘users at drug pushers’ sa mga kumunidad o Barangay. Pupuntahan lamang ng mga kapulisan o Barangay police upang kausapin at bgyan babala na itigil na sa kanilang gawain ukol sa droga ang mga pinaghihinalaan at isailalim sa masusing ‘surveillance’ kung may katotohanan ang sumbong ukol sa indibiduwal na suspek. Subalit lumaon ay naiba na ang tema at takbo ng operasyon hanggat sa ang salitang ‘tokhang’ ay naiba narin ang pangahalugan sa karamihan sa atin. Hanggat sa dumating sa punto na karamihan na ng natotokhang o napapatay ay sinasabing nanlaban kung kayat nabaril ng mga operatiba.

Isa pang nakaka-alarma sa sistemang ito na nangyayari at nagaganap na marahil ang pagbibigay o pangangalap ng impormasyon na hindi naman gaano dinadaan sa masusing beripikasyon o imbestigasyon. Sa mga Barangay halimbawa nandyan ang mga awayan o inggitan mgkakapitbahay, mga politikal na awayan sa Barangay. Dito pag may nagsumbong nagbigay ng impormasyon na ito diumano si Jose ay adik, ito naman si Juan nagtutulak daw ng droga...kapag hindi ito na berepika ng husto at isinagawa agad ang operasyon ng mga alagad ng batas o naipasa ang listahan sa mga "death squad' ...tokhang dito doon sa madugong pagbabago ang kalalabasan.

Naway magkaroon ng malinaw makabuluhan na kaisipan ang ating mga lider sa pamahalaan at tulong tulong at magkaisa na itigil na at tuluyan ng walisin ang pamamaraan ng 'tokhang' bago paman mahuli ang lahat.

( cartoon pic -- credit to owner)

Nasaan ang Pagbabago ?

Madalas minsan nakakasawa at parang mas maige pa wag nalang makialam. Kaya lang kapag may pagka kritiko ka lalot ang libangan mo e magbasa ng magbasa ng samutsaring mga balita't kuro-kuro ukol sa ating mahal na bayan. Mahirap din pigilan o magtimpi na hindi mo mailabas ang iyong opinyon at obserbasyon sa mga kaganapan sa ating mga namumuno ng ating bansa.

Sa panahon ngayon na npkabilis mgpakalat ng balita at mga propaganda dahil sa "social media" ..kapag ang nkkabbasa o nakakapanood nito ay sabihin na natin hindi gaano kritikal o mapag-analisa sa pg iisip at madaling maniwala at hindi marunong mgsaliksik o magtanong sa sarili nitong kaisipan ay madaling maguyo at mpapaniwala ng mga propagandista.

Kagaya na lamang nitong bukambibig na "war on drugs"...
Nakakalungkot isipin sa social media na marami ang natutuwa at sumusuporta sa ganitong sistema ng pagsugpo ng salot na droga sa ating lipunan...ang masakit nito eh halos mga maliliit lamang ang nahuhuli at napapatay ng ating mga alagad ng batas. Kung mayroon mang masasabing bigtime druglords ay sa mga liblib lamang na probinsya kagaya sa nangyari kay Albuera Mayor Espinosa na sumuko na nga nasa kulungan na pinatay parin dahil nanlaban daw. Ang isa nman kamakailan lamang ay si Mayor Parohinog ng Ozamiz City, isang maliit lang din na ciudad.

Pero bakit sa Metro Manila at Metro Cebu hindi naman mahuli-huli ang mga bigtime talaga dyan...panay mga nkatsinelas at kapwa natin mga mahihirap ang pinapatay na parang mga daga.. pero ang puno at ugat ng droga na yan hindi nman nasasaling ...nasaan ang pagbabago na tinatawag o pagpuksa sa kurapsyon..nasaan?

Marubrob na operasyon ang isinasagawa laban sa druga pero nakalusot sa mismong BOC green lane ang halos 600kilos ng shabu na ngkkahalaga daw ng 6.4 Bilyong peso...hindi pa natin alam ang tuluyang nakalusot...baka mas malaking shipment pa ang nakalusot na, bago nasabat at nahuli ang ang mga illegal na kargamento na ito na nasabat sa warehouse sa Valenzuela Bulakan.

Itong usapin ng "Illegal Drug Menace" na ipinangakong susugpuin sa loob lamang ng anim na buwan... ay maihhambing sa isang punong kahoy na nais natin alisin. Kung mga dahon at mga sanga lamang nito ang ating puputulin lalo lamang itong lalago!
Hanggat hindi pinuputol ang mga ugat ng punong ito, isang malaking panloloko at kalokohan ang sinasabing pagsugpo nito.

Ngayon medyo pag-usapan natin ang pagbabago o pag-unlad ng bayan natin sa kasalukuyan...maroon kasi mga nagsasabi na kaya daw tayo hindi umuunlad ay dahil sa mga mahilig komontra...bakit daw hindi nalang sumuporta para tuloy tuloy ang pag unlad ng bayan. Mulat sapul panahon paman ng diktadura Marcos ay walang malinaw (long term) na programa ang ating gobyerno...ilang administrasyon na ang palit palit hanggang ngayon wala parin malinaw at pangmatagalang programa ang nabubuo...ano ba talaga ang kailangan upang ganap na maging maunlad at tunay na independente ang bansa..---Prayoridad dapat ang magkaroon tayo ng SARILING gawa na mga makinarya TEKNOLOHIYA at kaalaman sa larangan ng AGHAM at paghubog paglinang ng YAMAN-TAO (human resources). Mangyayari lamang kung makabubuo ng sistema o programa na maski magpapalit-palit ng administrasyon patuloy parin na ipatutupad at gagawin ang pangmatagalang plano ...ganyan ang ginawa ng China at ng iba pang mauunlad na bansa.

Ang totoong nangyayari at politikal na kaganapan sa bansa natin...eh mga politiko natin halos puro mga negosyante na ang alam ay 'quick rich scheme'  parang mga buwayat buwitre na nag aagawan sa makakatas na puwesto sa gobyerno...ginagawang palabigasan,gatasan ang paglilingkod kuno sa bayan !!

Ngayon daw patungo na tayo sa pag unlad, marami daw mga mega-projects ang goyerno... ang tanong? Eh yun mga mega komisyon? sino sino mga kikita ng limpak limpak na salapi sa komisyon kontrata atpb. ?  Mga mega-utang na yan! Dahil tiyak hindi naman natin sarili makinarya at teknolohiya ang gagamitin jan..alangan namang walang kapalit yan !!

Hanggang ngayon, ano ano b mga produktong Pinoy na pampalit kalakal natin sa ibang bansa...tingin ko ganun parin mga hilaw na materyales at kagamitan gaya ng kopras, kamote, kawayan atpb  ..ang pinakamabili at pinakikinabangan at ngpapasok ng limpak na dolyar ay walang iba kundi ang mga manggagawa natin sa ibayong dagat...ang "overseas labor force" o mga OFW"s natin.

Sana kung minimithi at totoong hangad natin ay pagbabago...mas makabubuti siguro kung mawawala o mabawasan ang tinatawag na political patronage" o  itong sobrang pagkapanatiko sa mga lider...mas makabubuti sa atin kung mababawasan ang pagka-makadilaw, makapula, makaDu30, maka-Marcos,maka-kaliwa at kung ano ano pa.
Sapat na marahil ang maging makaBayan tayo...makaPilipino..pwedi rin makaAwtomatik (Lols)

Hindi rin maganda kung sunod-sunuran lang tayo na parang mga tupa na kailangan lagi ipapastol....magpasalamat tayo na may iilan sa hanay ng gobyerno at mga alagad ng 'media' ang naglalakas loob at sumasalungat sa impluwensya at hampas ng kapangyarihan kapag may nakikitang pang-aabuso,t kalabisan at nagsasamantala.

China

Once upon a time, China was once tagged as the sleeping giant by the ecomonist and other opinion culumnist accross the world. At present this is no longer the case, China is now the second largest economy and is fast becoming worlds superpower in business, military capabilities and defense technology, having now great political influence among countries around the globe. China which is the most populated nation on this planet is now a powerfull force to reckon with. The question is,?! For Filipinos, what do we learn from this. We were educated in a different light from western influence as a former American colony and ally--how many times we were taught that communism is evil and so on and on. We I suppose should study deeper and act decisively to apply some good techniques and ideas not only from China but also from the pitfalls of American ways of governance to include other developed countries as well. It is really high time for our country to begin and develop industrializing our economy. We should move on industrialization process, the government and private sector should join together and launch a long-term plan of action towards a sustainable development that will benefit the majority of our masses in the future generations to come. MABUHAY ANG PILIPINO !!!

Awtomatik

Bakit Laganap ang Kurapsiyon

Pinakamahalagang katangian ng tao ay kaisipan,pag-iisip, karunungan. Ngunit kapag ang kaisipan na ito nahubog sa mahina at hindi angkop na edukasyon o pundasyon, madaling matukso ito sa gawaing tiwali mapaunlad lamang ang sarili. Ang edukasyon ang siyang haligi na tumatayong pundasyon ng tao. Ito ang nagbibigay ng ganap na katinuan (maturity) sa kaisipan at gawain ng isang tao.

 Kaya't sa kalakaran na kung saan laganap ang kurapsiyon sa ating bayan na kung saan habang papalaki ang pondo at kapital ng gobyerno lalo din namang lomolobo ang mga karumaldumal na pagnanakaw o pangungurakot sa kaban ng bayan. Paano mawawala ang kurapsiyon sa ating mga Pinoy, halos karamihan sa atin hindi naniniwala na maaalis eto sa ating lipunan--na ang ibig sabihin kung tayo man ang lumagay sa posisyon ng mga kuratong na opisyal ganun din ang ating gagawin. Sa madaling salita ang paniwala natin o kaisipan natin na lahat tayo tiwali -- 'corrupt'.

Maihahalintulad tayo sa isang putahe na kulang sa sangkap, ano nga ba ang sangkap na kulang sa kaisipang Pinoy? Walang iba kundi sa ating kakulangan ng wastong edukasyon o pilosopiya.

Subalit, ang salitang pilosopo ang isa sa pinaka-inabusong salita sa bokabularyo ng wikang Pinoy. Biruin mo, kapag mangatwiran ka lalo na't katwirang baluktot, ang itatawag 'sayo namimilosopo o isang pilosopo. Ang iba naman ginagawa pang katatawanan ang usaping pilisopiya. Paano nga naman, wala namang masusing aralin ukol sa pilosopiya lalo na sa paghubog sa kaisipan ng ating mga kabataan, saka pa lamang nagkakaroon ng aralin sa pilosopiya kapag malapit na magtapos sa kolehiyo na kung saan nahubog na ang kaisipan ng kabataan o isang tao ang kanyang paniniwala at pag-iisip sa mga bagay-bagay at kapaligirang ginagalawan nito. Kung kaya naman hindi nakapagtataka kung bakit laganap ang kurapsiyon sa ating lipunan.

Upang madaling maunawaan kung gaano kahalaga ang pilosopiya at kung ano ito, magbigay tayo halimbawa ng ilan sa mga taong pilosopo sa kasaysayan ng mundo na naging pundasyon at sandigan ng sibilisasyon-- si Buddha, Confucios, Lao Tsu, Socrates, Aristotle,Plato, Jesus Christ, Gandhi, Napoleon Hill atpb., at marami pangiba, halos mga pangkaraniwang tao lamang ngunit maituturing na likas na mangangaral o pilosopo. Marahil maski mababaw lamang ang pinag-aralan natin (hindi nakapagtapos ng kolehiyo), sa mga nabanggit na halimbawa na tao (mga pilosopo sa itaas) maaarok na natin ang kahalagahan at impluwensiya ng pilosopiya sa kaisipan ng tao at lipunan.

Sa larangan ng pilosopiya dalawa ang pinakamahalagang sangay o aralin -- "logic & ethics" ang lohika ay pag-aaral sa wastong pag-iisip, ang etika ng wastong gawain. Isipin na lamang kung ang ating mga mamamayan (taong-bayan) ay mulat at may ganap na karunungan sa pilosopiya ay makakapili sila ng mga lider na matitino at may karunungan din sa pilosopiya at doon pa lamang masusupil ang kurapsiyon sa ibat-ibang sangay ng ating lipunan. At kapag wasto ang pag-iisip (logical) makabubuo ito ng mga tamang ideya, wastong mga pamamaraan 'solusyon sa mga suliraning kinakaharap nito.

  Nakapanlulumo ngunit totoo, maski anong programa marahil at maski anupamang mga ahensiya ang itatag upang masupil ang kurapsiyon sa ating lipunan lalo na sa hanay ng gobyerno wala din itong patutunguhan hanggat walang piliosopiyang pagbabago sa ating mga aralin o malawakang pagbabago sa sistema ng ating edukasyon lalo higit sa ating pangunahing mga pag-aaral (basic or elementary education) Kumbaga kailangan ng makatotohanan at malawakang 'overhaul' sa paghubog ng kaisipang Pinoy.

Ang isang malaking balakid ay kung sino ang magtuturo at magbibigay ng mga araling pilosopiya na angkop sa pangangailangan at naaayon sa interes ng Pilipino ay karamihan naman halos ng ating mga propesyunal at mga guro ay produkto ng ating 'corrupted education'. Ngunit naniniwala tayo, na walang imposible sa mga taong may matatag na determinasyon, na hindi sumusuko sa anumang balakid kung ang pinaniniwalaan nito, ay makatuwiran.

Importance of Philosophy

As humans, philosophy is a must. Well, we can live happily, even successfuly in life without knowing conciously the importance of philosophy. But life is short as they say, a dose of deeper wisdom is an added ingredient to have meaningful purposeful life'. In this age of high technology, sophisticated gadgets everywehre... who cares about philosophy. A solitary soul cares...this is awtomatiks' passion.. share this link: Importance of Philosophy